** زندگی را دوست دارم **

بسياري از ما زندگي خويش را در محدوده زمان ، محصور در خاطرات گذشته و پيش بيني آينده ، سپري مي كنيم. بندرت پيش مي آيد كه ما بعد لحظه و حضور در زمان حال را لمس كنيم و زيبايي ها و خطرات زندگي را به صورت ابتدا به ساكن و غير منتظره تجربه نماييم. آدمهاي بسيار اندكي موفق مي شوند كه پا را از مرز زمان و ذهن، مرز جاه طلبي و رقابت ، فراتر گذاشته و قدم به وادي جاودانگي بگذارند. در ميان كساني كه به اين امر نايل مي آيند ، عده بسيار قليلي هستند كه سعي كرده اند ديگران را در اين تجربه خويش سهيم سازند.

ببيند زندگي زيباست، كو چشمي كه زيبايي

كو دل آگاهي كه در هستي دلارائي ببيند

صبحا تاج طلا را بر ستيغ كوه يابد

شب گل الماس را بر سقف مينايي ببيند

ريخت ساقي باده هاي گونه گون در جام هستي

غافل آنكه سكررا در باده پيمايي ببيند

از بخت دارد بي خدا در بي كسي ها شكوه ها

شادمان آنكه خدا را وقت تنهايي ببيند

جويند زشت بينان را بگو در ديده خود عيب

ببيند زندگي زيباست كو چشمي كه زيبايي

« زندگي چيزي است غير ممكن ؛ نبايستي باشد، ولي هست. بودن ما ، درختان ، پرندگان ، اينها همه معجزه است. واقعا معجزه است براي اينكه كل كائنات بي جان است. ميليونها و ميليونها ستاره و ميليونها و ميليونها منظومه شمسي همگي فاقد حيات هستند. فقط بر روي زمين ، اين سياره نا چيز كه در مقايسه با كل كائنات ذره اي غبار بيش نيست حيات و زندگي به وجود آمده است. زمين خوش اقبال ترين مكان در كل هستي است ؛ چرا كه در آن پرنده ها مي خوانند ، درختان رشد مي كنند و شكوفه مي دهند، انسانها عشق مي ورزند، آواز مي خوانند ، مي رقصند. واقعا كه اتفاقي غير قابل باور رخ داده است.»